BBL wil arbeidstijdverkorting en nieuwe kijk op arbeid

In de meningsvormede vergadering van dinsdag 14 februari werd het ‘Memo Arbeidsmarkt’ van december 2016 besproken. Hieronder leest u de reactie van BBL.

De Eindhovense arbeidsmarkt blijft ondermaatse cijfers produceren. Brede Beweging LinksOm wil dhr. Bouteibi danken dat hij dit item op de agenda heeft gezet. Wij schrikken van het voortdurende hoge aantal werkzoekenden onder migranten en 55+. Het lijkt een door bedrijven en de overheid vergeten groep. En ondanks de aantrekkende economie, blijft het aantal Eindhovenaren dat een bijstandsuitkering nodig heeft stijgen.

Steeds meer mensen worden gedwongen om aan de zijlijn te staan en moeten rond komen van een inkomen van amper het bestaansminimum. Via WIJeindhoven kunnen zij worden doorverwezen naar een verplicht leertraject om schroefjes in te draaien en pakketten te laden en lossen.

Per 1 januari 2016 kregen 6.502 inwoners een zogeheten participatieuitkering (bijstand), per 1 januari 2017 zijn dat er 7.075.

Een traject zonder vooruitzicht op een duurzame baan. Zoals bij het Werkleerbedrijf dat daarom geen goede naam heeft. Deze slechte naam is ook verkregen door soms ongepaste bejegening. Daardoor voelen de toch al kwetsbare bijstandsgerechtigden zich niet veilig. BBL vraagt zich af of begeleiders/casemanagers wel voldoende kennis en vaardigheden hebben om mensen te coachen. Wij hebben signalen gekregen dat ambtelijk gewerkt wordt aan een cursus en soort van gedragscode voor coaches en werkbegeleiders bij het WLB. Als dit klopt is BBL blij dat na zoveel keren dat wij de schandalige bejegening en onvoldoende coaching aan de orde hebben gesteld, er nu verdere actie ondernomen wordt. Wij horen graag van de wethouder of dit klopt en wat dit volgens hem gaat bijdragen aan de vermindering van het aantal betaald werkzoekenden onder de bijstandsgerechtigden.

Als verantwoordelijken wordt gewezen naar de generalisten van WIJeindhoven. Voor diegenen die denken dat WIJeindhoven of het slechte imago van het WLB verantwoordelijk zijn voor de teleurstellende prestaties: het is dit economisch systeem. Er zijn te weinig vacatures voor de meer dan tienduizend werkzoekenden in onze stad. En het zijn de bedrijven die bepalen of en wanneer een sollicitant wordt aangenomen. WIJeindhoven of welke instantie dan ook, heeft geen invloed of zeggenschap op de keuze die de werkgever gaat maken voor de betreffende vacature. BBL vindt het een utopie om te (wens)denken dat het aantal bijstandsgerechtigden, met de huidige ouderwetse aanpak zal verminderen.

BBL is van mening dat de visie op arbeid toe is aan innovatie. Onze samenleving en de moderne arbeidsmarktvraagstukken, zijn niet geholpen met ouderwetse instrumenten. BBL pleit voor arbeidstijdverkorting en een arbeidsvisie die het maatschappelijk wenselijke en nuttige werk als arbeid waardeert. Bijstandsgerechtigden die op dit terrein actief zijn worden met rust gelaten. Diegenen die dat nog niet zijn, worden via WIJeindhoven positief gestimuleerd hun maatschapelijk steentje bij te dragen. En iedereen die wat meer wil verdienen, kan dit doen door met betaald werk het inkomen aan te vullen. Dit is volgens BBL in grote lijnen de richting waarin een antwoord gezocht moet worden en het maatschappelijk arbeidsalternatief voor de 21e eeuw.

Veel bijstandsgerechtigden hadden eerder een WW-uitkering. Gedurende die periode hebben de meesten vaak al honderden keren gesolliciteerd en menig evaluatiegesprek gehad met hun UWV-contactpersoon. Ondanks al die inspanningen is het hen niet gelukt om betaald werk te vinden. Dat de gemeente Eindhoven denkt met dezelfde soort aanpak wel een oplossing te hebben is volgens BBL struisvogelgedrag.

Patrick van der Voort
Brede Beweging LinksOm

COMMENTS

  • Marcus

    Idee voor re-integratie via WerkLeerBedrijf in nieuwe stijl…
    Het vergt creativiteit, maar wellicht “win-win”
    20-02-2017

    Kijkend op Linked In, zie ik weer mensen voorbij komen die ik als werkzoekende ook tegengekomen ben en weet dat deze mensen vanuit re-integratietrajecten en vanuit andere plaatsen via netwerken in deze contacten zoveel idealen toonden; ze toonden kwetsbaarheid, vanwege de opzet van trajecten of vanuit hun kwetsbare uitgangssituatie waarin ze verzeild waren geraakt. En wat me bij deze mensen opvalt en opviel, is dat deze mensen ondanks de status “werkzoekend” juist zoveel talenten, vaardigheden en passie hebben om “ergens iets van te maken.” Het meest jammer in het geheel is, dat dat in re-integratie trajecten niet of onvoldoende is opgepikt en doorspekt met het belang van “derden” hier niets mee is gedaan. Sterker nog; het werd ingedamd in plaats van het tot bloei te laten komen.
    Tegelijkertijd lees ik talloze projecten voor “jongeren” of 50+ers (o.a. de meesterbeurs). De mensen waarover ik spreek zijn veelal eind 30, begin 40. Vanuit diverse sociale achtergronden, veelal wel met al werkervaring en ook met een flinke dosis idealisme. Het meest treurige is, dat de gemeente hier vaak niet vanuit OPBOUWENDE trajecten uitgaat, maar vanuit “productieprocessen en standaard sollicitatietrajecten” en statistieken (waar ik in eerdere berichten al sprak). Wat te denken van een experiment zoals BIJV. “DARE TO CHALLENGE” https://www.eindhoven.nl/artikelen/Right-to-challenge.htm bij wijze van onder leiding van een “casemanager” of hoe ze tegenwoordig heten (specialist participatie/…) . Waarbij met elkaar bekeken wordt, wat men mogelijk in zo’n project te bieden heeft en hiermee aan de slag gaat (al dan niet tijdelijk)? Natuurlijk is het wel aan de “expertise” van de casemanager om de kwaliteiten te zien en met deze mensen de dialoog aan te gaan! En met zo’n groepje gaat kijken of ze iets kunnen betekenen in bijvoorbeeld een bepaalde wijk en in welk opzicht?

    In het geval van mij en de kennissen/ contacten die ik tegenkwam zou dat bijvoorbeeld het organiseren van workshops zelfinzicht en empowerment met creativiteit in wijk en buurt kunnen zijn. Vanuit de achtergronden van mensen waarmee ikzelf in een re-integratietraject zat, waren mensen met sociale studie en idem achtergrond en opleiding op gebied van hulpverlening en creatieve beroepsopleiding. Met vrijwilligerswerk wat ze deden op het gebied van coaching/ onderwijs/ kunst en cultuur. Natuurlijk zouden er ook wel randvoorwaarden moeten worden gesteld. Maar het idee van zo’n “uitdaging”maakt dat werkzoekenden weer beter in hun kracht komen en zo mogelijk al dan niet door kunnen gaan stromen.

    Ja, natuurlijk bestaan er al –tig trajecten op gebied van horeca, bouw of specifiek voor mensen met een grote(re) afstand tot de arbeidsmarkt; de mensen die ik omschrijf worden in eerste instantie gezien die wel makkelijk uitstromen, maar de werkelijkheid is dat op een individu na deze mensen geen van allen nu een betaalde baan hebben en dus is dit pleidooi juist voor mensen met een sociale achtergrond (MBO, maar ook HBO,niet verzorgend of verplegend) zou het supermooi zijn als zij zich op deze manier weer geholpen voelen en gestimuleerd, door deze mogelijkheid tot het opdoen van werkervaring op dit werkveld en zo hun “inner flame burning” blijft en beide groepen elkaar kunnen stimuleren.
    Ik wil bovenstaande maar meegeven zodat er mogelijk ook een omslag in denken en aanpak van de nu bestaande re-integratie trajecten plaatsvindt voor deze groep mensen, die niet binnen de huidige structuur en trajecten passen maar wel zoveel meer verschil kunnen maken als ook zij “op maat” stimulans krijgen, zonder sanctie- en handhaafacties, maar juist vanuit een positieve benadering. En ik weet ook, dat er bevlogen participatie specialisten zijn die hierin mee zouden kunnen… dus wat let deze “uitdaging” onder begeleiding en eindverantwoordelijkheid van zo’n participatiespecialist?! Ook een stuk uitdagender voor hen! Win-win, dus!
    Tot zover weer dit staaltje “out of the box” denken in de hoop dat er eens een groep zich hierover buigt en hiermee aan de slag gaat,

  • Mupke

    Degene die voor verdringing op de arbeidsmarkt zorgen zijn ESF subsidie aasgieren die met hun stichtingen vrijwilligers en stagiaires misbruiken met valse beloftes en niet erkende ongeschoolde flut cursusje van 5000 euro per persoon. Het is nogal een groot (vriendjes en familie) netwerk, (ex)ambtenaren en partijleden die hier zich mee bezighouden per gemeente. Beerput is al opengetrokken. Vooral stichtingen die zogenaamd sociaal en empatisch overkomen en zich zo naar buiten brengt maakt hier de meeste misbruik van.
    Be aware.

    • Paul Preston

      Zo is dat, Mup ! En na deze snertverkiezingen zal het er niet 1-2-3 beter worden, totdat de dooi inzet, en er rechts en links dooien gaan vallen. Beware !

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.