Een onvoorwaardelijk basisinkomen neemt 100% onnodige stress weg

Ik ben erg geschrokken in hoe onze wetgeving ons werkelijk sociale en een werkelijk zorgzaam leven vooral in de weg zit, in plaats van dat die regels en wetten er juist zouden moeten zijn om mensen te helpen, te verzorgen of om hen vooruit te helpen c.q. sociaal te zijn.

Mijn persoonlijke WerkLeerBedrijf-ervaring heeft me de ogen, voor alle onredelijke en alle totaal onwenselijke ongelijkheid, nog eens extra wijd geopend.

Zo ook voor wat betreft het debat over een onvoorwaardelijk basisinkomen. Dat zou 100% onnodige stress wegnemen bij 100% van de burgers. Er zijn inmiddels al vele experimenten met basisinkomens de revue gepasseerd. Werkelijk al die experimenten bleken zeer succesvol.

Desondanks lijkt het erop dat juist de ‘oude kapitalistische krachten’ zich in allerlei bochten blijven wringen om dit rechtvaardige en (sociale) recht vooral NIET/NOOIT een basis-burgerrecht te gaan laten worden.

Ook de ontkenning(en) van de lokale Raadsleden en van de landelijke politiek op de wantoestanden en de totale sociale vernederingen bij de ondersteuning van Uitkeringsgerechtigden, de lichamelijk en de geestelijk zwakkeren bij onder meer het Eindhovense WerkLeerBedrijf zeggen me dat het alleen ‘aan een paar knoppen draaien’, nu niets meer helpt. Er zal 180º omgedraaid moeten worden.

De grote vraag is; In hoeverre zal de actueel aangewakkerde aandacht ditmaal eindelijk wel die massale navolging gaan krijgen? Het zogenaamde nieuwe ‘sociale-kapitalisme’. Met op termijn 75% van de bevolking als ZZP-er, en 15% als vrijwilliger en nog maar 10% met een vast inkomen uit een baan, is dit systeem nu al niet meer te rechtvaardigen en vooral niet sociaal.

Fractioneer