Er was eens……..

Heel, heel lang geleden, echt heel lang, vorige week dus, verscheen er plots een rond wit bord met rode rand met daarin het getal 30. Het was in een land hier eigenlijk helemaal niet ver vandaan, in Eindhoven dus, op het fietspad dat de kruising Montgomerylaan/rondweg verbind met de Amundsenlaan.

Nou weet ik van mijn verkeerslessen van (echt) heel lang geleden dat dit bord aangaf hoe snel ik mij over desbetreffende weg mag voortbewegen, in dit geval dus 30 km.

Maar ik mag daar, nadat ik een renfietsje heb gekocht, een paar jaartjes training en de noodzakelijke portie doping van elke soort naar keuze met een jofel gangetje van een 50-60 km overheen racen, als fietser hoef ik me daar niet echt aan te storen, mijn fiets is lekker niet voorzien van een kilometerteller, dus ik kan lekker doen of mijn neus bloed. Voor mij is dit bord eigenlijk dus vrij zinloos

Bromfietsen, die mogen ook gebruik maken van dit pad, die hebben lekker wél een kilometerteller, maar ook voor hen heeft dit bord geen waarde, het simpele feit dat ze in de bebouwde kom rijden houdt al in dat ze nooit en nergens harder mogen als 30 km/u.

Snorfietsen dan! Oh, wacht even, die mogen zelf geen 30, maar nooit meer als 25 km/u rijden. Van andere manieren van vervoer kunnen we, uit praktische grond, meteen jachten en andere vaartuigen uitsluiten en ditzelfde geld ook wel voor alle vliegend tuig.

Blijft over; onze alom geliefde automobiel, alleen heeft die weer niets op een fietspad te zoeken.

In het kort, wie oh wie kan mij uitleggen voor wie dat bord, dat toch al vlot 2 daglonen van een modale werknemer kost, bedoelt is? Maar het is beter het gewoon te laten staan, nutteloos, weghalen zou immers nog meer gaan kosten, dus laat het bord maar lang en gelukkig leven

Evert Veenendaal

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.