Klein lichtpuntje voor inclusieve samenleving

Het moet gezegd. Eindelijk een kleine overwinning voor al die (arbeids) gehandicapte mensen die afhankelijk zijn van anderen als het gaat over mee kunnen en mogen doen op de arbeidsmarkt. Het is het dan toch gelukt om de staatssecretaris te overtuigen om mensen die vanwege hun handicap niet volledig zelf het minimumloon kunnen verdienen te ondersteunen. De heer Rutte en zijn kornuiten hadden bedacht dat de blinde de lamme wel zou kunnen helpen. Immers de besparing die het op zou leveren om van loonkostensubsidie naar loondispensatie te gaan, zou mooi aan gemeenten gegeven kunnen worden omdat deze extra beschut werk voor gehandicapten moeten aanbieden.

Ja hoe ingewikkeld kun je het maken. Eerst scherp je de regels voor de Wajong aan en schaf je de WSW af en vervolgens wil je de beschutte werkplekken, die blijkbaar toch gewoon nodig zijn, met de besparingen die de nieuwe regels opleveren, gebruiken voor loonkostenondersteuning.

Dan wordt het toch weer donker

Hopelijk komen er meer lichtpuntjes, maar voor alsnog blijft het aan de donkere kant. Met de invoering van de Participatiewet is de toegang tot de sociale werkvoorziening afgesloten voor nieuwe instroom. Dit heeft de baankansen en de duurzaamheid van de gevonden banen verlaagd voor de Wsw-doelgroep (Wet sociale werkvoorziening). De uitkeringsafhankelijkheid van de baanvinders uit deze doelgroep steeg juist. Dit blijkt uit onderzoek van het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP).

Het streven naar een inclusieve arbeidsmarkt verloopt zeer moeizaam. Waarschijnlijk omdat de mooie gedachte dat iedereen mee moeten kunnen doen, wegens bepaalde politieke keuze’s naar de achtergrond verschuift als blijkt dat iets geld kost.

Carla Ter Beek
Lid Brede Beweging LinkOom