Vrij zijn

Onlangs heeft het Kabinet een wetsvoorstel ingediend voor een gedeeltelijk verbod op gezichtsbedekkende kleding zoals boerka en niqaab, bivakmuts en integraalhelm, in openbare gebouwen, openbaar vervoer, onderwijs en zorg. Dit voorstel is geruisloos de Tweede Kamer in geschoven en zal naar verwachting stilzwijgend worden overgenomen.

Het idee is dat men de ander moet kunnen zien. Heel de ander? Nee, slechts een klein stukje: het gezicht, want alleen daarover gaat het voorstel. De ogen? Nee, want een niqaab (die de ogen vrij laat) mag niet. Je mag wel een wijde mantel aan doen, waar je ongezien een kalasjnikov onder kan verbergen, maar niet een doek over je neus. Wel een mondkapje (Japanse toeristen)? Ja, dat dan weer wel! Logisch redenerend gaat het dus blijkbaar om het over de hele gezichtsbreedte bedekken van dat oh zo gevaarlijke stukje huid tussen kin en ogen: je wangen dus. Want als je die bedekt, kan een ander niet zien of je een handgranaat in je wangzak hebt gepropt.

Wat is van deze wet het doel? Niet het verhogen van de veiligheid, maar ons bang maken voor terrorisme, zodat we het acceptabel gaan vinden om in onze vrijheid te worden beperkt. En dat daarvoor basisrechten als vrijheid en culturele waarden worden geschonden, is blijkbaar van ondergeschikt belang.

Om de stemming eens even te peilen, heb ik mij op 10 december, de Dag van de Rechten van de Mens, in niqaab gehuld en ben onze stad in getrokken. Een golf van gillende burgers rende voor mij uit, politie volgde mij op de voet….echt niet. Geen hond keek naar me, zelfs mijn eigen hond niet.

Laten we ons niet gek laten maken. Onder die “enge” niqaab kan gewoon een sociaal BBL-hart kloppen in plaats van een bom. Het echte gevaar schuilt niet in bedekte wangen, maar in een gluiperige glimlach van een grote graaier in Den Haag!

Sanne Rodenburg

Leave a Comment

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.