Werkplek Werkleerbedrijf voegde niets toe aan mijn CV

In juni 2014 meldde ik mij, voor een intakegesprek, bij het Werkleerbedrijf (WLB). Daar werd mij goed uitgelegd wat dit traject allemaal inhoud. Het intakegesprek verliep mijns inziens goed, waarbij de functionaris zeer bereidwillig was om mij bij een groep in te delen dat ik op de woensdag vrij ben. Een week later startte ik met het traject.

Het theoretisch gedeelte (sollicitatietraining / netwerken) ervaar ik wel als positief. Ook de vacatures die daar op het prikbord hangen vind ik positief. Echter het verrichten van verplicht onbetaald werk heeft voor mij persoonlijk geen enkele toegevoegde waarde, omdat ik zelf over ruime werkervaring beschik. Het enigste wat voor mij van belang is, is dat ik weer in het reguliere arbeidsproces terecht kom en ook de kansen hiertoe krijg, wat inhoud dat er op de arbeidsmarkt wel voldoende geschikte vacatures (hoeft geen 100% match te zijn) beschikbaar moeten zijn.

De werkplek die ik van het WLB kreeg toegewezen, voegde niets toe aan mijn CV. Dit heb ik ook tijdens evaluatie gesprekken met de casemanagers duidelijk aangegeven. Wel werd ik aangespoord om meer te solliciteren (voorgeschreven is 5 sollicitaties per week), omdat er anders sancties kunnen worden opgelegd. Daarbij is ook aangegeven om ook op vacatures te solliciteren die niet alleen beneden mijn opleidingsniveau zijn, maar ook buiten mijn vakgebied zitten.

Hierop antwoordde ik, dat alleen de werkgever en/of de P&O functionaris bepalen of ik wordt aangenomen en verder niemand anders. De werkgever zoekt de juiste persoon met de nodige werkervaring die het werk kan doen en ook binnen het team past. Het is ook vreemd dat er in een periode van grote werkloosheid, wordt geëist om 5 sollicitaties per week te doen. Bij het UWV is de eis dat er minimaal 4 sollicitaties per maand worden gedaan.

Als het zo eenvoudig is om een reguliere baan te vinden, dan is de werkloosheid niet zo hoog en zou het voor het WLB ook niet zo moeilijk zijn om een match te vinden tussen cliënten en potentiële werkgevers. Cliënten van het WLB die werk hebben gevonden, zijn merendeels op basis van een tijdelijk contract aangenomen. Wanneer hun contract is beëindigd, komen zij dan weer in een traject bij het WLB?

De gesprekken met de casemanagers, ervaar ik als moraliserend en enigszins dwingend. Tegen de casemanagers heb ik dan ook op indringende wijze kenbaar gemaakt zelf heel goed te weten hoe ik moet solliciteren. Tevens maakte ik ook duidelijk dat gezien mijn werkervaring en expertise op het gebied van begeleiding, ik eigenlijk aan de andere kant van de gesprekstafel te hoor zitten. Ik gaf ook aan wel op het WLB te willen werken als werkbegeleider en daarbij mijn (agogische) vakkennis in te zetten.

Het gesprek nam vervolgens een heel ander wending. De sfeer werd gemoedelijker en werd mij geadviseerd om ook te gaan kijken naar vrijwilligerswerk wat in de richting van mijn eigen vakgebied ligt. Op zicht is dit wel een goed idee. Maar daarbij vraag ik mij af of bij een dergelijke werkplek aanspraak wordt gedaan op mijn werkervaring en vakkennis, wat eigenlijk gedaan wordt door betaalde krachten. Met andere woorden zal ik als vrijwilliger een goedkope kracht zijn, terwijl de vaste medewerkers een salaris ontvangen volgens de geldende CAO.

Anoniem
(Naam bij de redactie bekend)